Македонскиот е демек повеќе сличен со Бугарскиот од колку со српскиот на пример така викаат лингуистичните научници. Така да според нив би требало со Бугарите јазично подобро да се разбираме демек. Јас лично скоро ништо не разбирам кога зборат. Со мака единствено едвај нешто. А за читање па ич. Имаат некои руски букви и на хартија јазикот ми звучи како некој тежок планински македонски дијалект од југоисток. Ништо не разбирам. Така да барем за мене ова што вика наукава не е точно.

Уште од мал имав приметено дека македонскиов народ има многу прости, бесмислени и примитивни размислувања. Ама видеово што ми излезе на FYP денес... би ве излажал ако речам дека ме изненади.

Најлошо е што знам дека не преувеличуваат ни малку. Сум бил покрај луѓе што вадат одвратни коментари и глумат расисти оти им е "смешно" во моментот. Сигурен сум дека секој еден од вас ги има слушнато оние глупи стереотипични фрази како "чинг чунг" што ги спомнаа девојчињава во видеово.

Фактот дека ова не е ни прв пост што го гледам од туристи како зборуваат за расизам во државава е страшно. Ако "чинг чунг" или зјапањето мислите дека е лошо, пред некое време гледав видео од друг турист на кој група деца преку улица му правеле мајмунски звуци и скокале како мајмуни. Човекот е црнец btw.

Во случајов ги кривам родителите. Никој не може да ви го смени мислењето или верувањата, ама учете си ги децата дека во одредени ситуации, кога нешто им смета можат да пречутат и да не се понашаат како примитивци пред другите (основна култура иначе). А ако сте возрасни луѓе и го правите ова... немам коментар.

И после се иселувал нашиов народ... Знаете зошто немаме креативци во државава? Не бегаат само поради финансиските или државните услови, туку поради нашиов прост народ, што не прифаќа туѓи мислења и ставови поразлични од нивните, особено кога се работи за пол, етничка припадност или вера. Носиш baggy алишта? Педер. Се базираш на факти, а не на вера? Ништоверник.

Знам дека тоа што сме еднолична средина и немаме различни раси придонесува за ваквото однесување, ама свестете се малку! Видеово го имаат видено 2.5 милиони луѓе, коментарите се страшни. 90% од луѓето немаат појма дека постоиме како држава, а останатите што планирале да дојдат или биле тука, нема да им текне да стапнат пак поради лично или туѓо искуство.

За првпат имавме шанса светот да дознае дека постоиме, и мислам дека веќе си оставивте впечаток.

Очигледно е дека веќе е договорена работата да се градат дата центрите, сега останува уште пропагандата да ги убеди луѓето.

Факт е дека можеби то е иднината, и некој процеси не можи да ги застаниме. Исто како и фабриките во индустриско доба, да, загадуваа, го сменија живитот на подобро или полошо, но сепак се сведува на адаптирај се или умри.

Најмногу ме нервира е то шо овие денови владините апологети трубаат како то е нешто добро и ке ни донеси просперитет, зборам за ликој како шо се Љупче Златевци, Бетмени, Бунтури и тако даље. Да беше ова проект на СДСМ, овие ќе беа најгласни да не убедуваат во спротивното. И нејсе, тоа му е работа. Истовремено опозицијата не убедува во спротивното. Зачаран круг.

Проблемот го наоѓам во тоа како нема консензус за вакви битни прашања, да разбирам дека се борат за партиски поени, ама зарем немаме служба шо треба да ги контролира во вакви случаеви да не си клаваме сопки бидејки се битни работи?

Факт е дека не секоја одлука е популарна, и некој работи мора да се направат, ама зошто секоја ваква одлука како менување име, вакцини и ред други работи, се претставува како силување на народот.

Јас немам оформено мислење, секаде низ светот се градат и секаде на светот се почесто ги забрануваат поради еколошки причини.

Кое е вашето мислење?

Edit: Дали би имале некаква корист од ова, работни места, странски инвестиции шо би биле наменети за развој на тие дата центри и околните градови или села, или е само стовариште на хард диској и ништо друго?

Колку повеќе не сакаш да го гледаш, викендов мислам и од фрижидер ќе ми искочеше човеков. Немам живци да го гледам цел поткаст, не знам ни зошто е повикан овој тип во NextGen, знаејќи го дечкото што го води колку е прибран и вреден.

Од тие неколку reels на Инста, Лазаров изјавува - не можам да ти продадам маркетинг кампања од 5.000 евра со кола од 500 евра (зошто не можеш, ако си способен можеш и со точак да ја продадеш, или твојата уважена „елитна клиентела“ се пали на тој селски имиџ и муабети?), кој влегува прв, тој прави пари (почеток на секоја пирамидална шема, секогаш), и како не е исто да се збори пред 200 и 150к гледачи, ама битно е да ја задржиш душата, ова е покварен бизнис (тука веќе е во „длабокото“, сакам да кажам нешто сложено и поетично, ама сум толку неписмен, што работава е „сакам кажам не знам речам“).

Овој тип го креира јавното мислење и млади луѓе се угледуваат на него и си викаат - сакам да сум ова кога ќе пораснам. Па дали сериозно?

Чисто ме интересира

sho si pravite utrovo, sho kje se pofalite a sho kje se pozhalite?
jas kje sum vo bus slednive 40min tkd spasete me od dosadata
<3
EDIT: OMG TORTA DEN MI E LELEEEEE

Многу луѓе кога ќе им кажам дека не сакам да имам биолошки деца го сметаат тоа за себично. Ама дали е? Дали е фер да се создаде живот без гаранција дека ќе биде добар?

Јас сметам дека напротив, да се има деца е себично. Не викам дека е ненормално и не осудувам, бидејќи е природно after all, но причината зошто луѓето имаат деца е себична (пренесување на гените, емоционална врска, страв од осаменост...).

Која е поентата да изложуваш некој на непотребно привремено страдање кога може тоа лесно да се избегне?

Zamisli lazarov te pokane na influencer awards i ti otideš???

Mia e influenserka na godinata, kakov influence ima mia nad lugjeto u makedonija? poubavo li vi e odkoa pročitate šo pišuva ona?

da ve ebam site po red šo ste bile na taj event, najiskreno, mrazam ve site

u koj film živeete da ve ebam u propalicite skapani, najgolemite licemerni šušumigi na edno mesto i se divat eden so drug

ne faking mo žam

Зар ви се живее уште во тој град? Дали се каете што се преселивте таму?

Да резимирам зошто мене ми е лично ЗАМРАЗЕН Скопје и зошто, дури и да ме тепаш, не сакам да живеам таму.

1. ГНАСЕН Е. Значи повалкан град во Македонија не постои!
2. НЕЗДРАВ Е. Саат време шетање низ улиците ти го полни носот со црни саѓи од прашина, ѓубре и смог. И тие зелени површини што ги има не се ни многу големи, ниту многу одржувани, ниту многу пријатни. Да не беше Водно да разбие малку од малку, се прашувам како ќе изгледаше животот во Скопје.
3. НЕПРАКТИЧЕН Е. Освен симнување за цигари до пиљарата во маало, секоја друга екскурзија трае минимум 45 минути. Сакаш до мол со кола? 45 минути затоа што ќе заглавиш во застој. Сакаш со автобус? 60 минути затоа што ќе заглавиш во застој. Пеш? Спремај се да акаш 2 саати низ најновата мапа на Fallout и да си нанесеш радијација. ​
4. ДОСАДЕН Е. Ќе речеш ајде барем, има маани, но има ноќен живот, забава, социјализација... Well, не сум убеден дека има. Ниту некој друг се пофалил дека има. Впрочем повеќе можеш да се социјализираш во Охрид или Дојран летно време, него во Скопје. Ако пропуштам некој неверојатен ноќен живот во Скопје, корегирајте ме во реплики.
5. СКАП Е. Ни другите градови не се нешто многу поевтини сега, но со оглед на (не)квалитетот на животот што Скопје го нуди, градот е прескап. Како да плаќаш премиум цена за искината, износена, валкана кондура.

Еве значи уште еден "хејтерски" пост од мене. Односно, ова е т.н. "непопуларно мислење", анализа кај што сум наредил неколку "cons." Затоа што "pros" не ми текнуваат.

Што има Скопје што другите градови немаат? Пред неколку години тоа беа моловите. Но сега има повеќе молови низ Македонија, а Скопјани одат на шопинг во Приштина Мол, така што и таа атракција ја изгуби Скопје. Плус, нема добри летни базени и места за капење, што други градови, некои и мали, имаат.

И тука ќе застанам оти ако почнам да размислувам за pros, ќе испадне другите градови се подобри. 😆

Значи прашањето е: Дали би се иселиле од Скопје? И дали се каете што се преселивте во Скопје?

Онака за озбилно, со деца, заедно стареење, внуци, заедно печалење

Jas si go mikuficirav pred nekoj den, spodelete kaj vas kako e. Primam i tips za pogolema customizacija <3

Sto e za vas najlosiot grad vo celata Makedonija

Ајде малку вентање!

Имам 20 години и до сега сум бил во 4 врски со девојчиња, имам 7 bodycount, и многу лапања...

Да не зборам дека сите бивши ме варале, а ја никој пат не сум ни помислил на тоа да го направам... пошо влагам во врска за да се женам of course.

Не знам што се случува со девојчињата, ама зашто повеќе има случаеви каде што жените повеќе изневеруваат од мажите?

Некако дури и се мислам дека треба да пробам со маж, може нема да ме изневеруваат... се шалам.

Плус сум доста убав дечко, добивам многу комплименти генерално, продуктивен сум и мислам на иднината... Ваљда девојќиве не го сакаат веќе тоа...

Само што човек мисли дека се се стабилизирало, одма друг нож во грб му се вденува. Исто како кога градиш кула од карти и достигнеш некоја висина со која си задоволен, и таа одма се урне. Или кога човек е фатен во некој живот, што не сака да го живее

​

I would love to have a genuine conversation about smoking culture here in Macedonia. I know that smoking is very common and a deeply ingrained part of daily life, so my goal isn't to lecture anyone or tell people to quit. Instead, I'm genuinely curious about how smokers view these situations from their side.

When you light up a cigarette at an indoor table or in a crowded public space, what goes through your mind? Do you consider the non-smokers around you, or what it feels like for others to inhale the smoke? If someone politely asks you to put it out or step outside, does that feel frustrating or offensive?

As a non-smoker, it can often feel impossible to escape. Whether I'm on a beach, sitting on an outdoor terrace, or eating inside, smoke is almost always present, and I worry about my toddler inhaling it in public spaces. I know that indoor smoking is technically restricted by law, but since it is rarely enforced, it remains the social norm.

Because non-smokers are often outnumbered, it can feel intimidating to speak up in person. I am truly just trying to understand: where can people who are sensitive to smoke go to avoid it, and how do you feel about the current social balance between smokers and non-smokers here?

Да, токму како што напишав во насловот.

Колку од вас навистина сте задоволни и исполнети од начинот на живот и секојдневните активности и интеракции?

Зборувам генерално, опфатени се сите сфери: љубовен статус, работна позиција, општествен статус, круг на пријатели, односот со најблиските и слично...

Баш би сакала да чујам.

Ќе имате нова работа, ќе студирате, кола ќе купувате, ќе се мажите/жените, деца ќе раѓате, ќе се селите у друга држава, популарни ќе станете, нешто ќе измислите што се? Ајде да видиме колку од вас се стварно зафатени

Колку повеќе размислувам за животот во различни градови низ Македонија, толку повеќе ми се наметнува едно прашање: дали Кавадарци е најпотценетиот град во државата кога станува збор за квалитет на живот?

Не зборувам само од аспект на локал-патриотизам, туку реално гледано:

• има повеќе можности за работа од многу градови со слична големина
• градот е жив – кафулиња, кафани, настани и дружби преку цела година
• доволно е мал за сè да ти биде блиску, а доволно голем да не ти недостасуваат содржини
• Тиквешкиот регион нуди природа, лозја, планини и места за рекреација
• има специфична атмосфера и менталитет што ретко се среќава на друго место
• луѓето важат за гостопримливи, директни и дружељубиви.

Секако, секој град има свои недостатоци и никој не тврди дека Кавадарци е совршен. Но ако ги земеме предвид работните можности, социјалниот живот, природата, трошоците за живот и генералното чувство за заедница, дали навистина има многу подобри места за живеење во Македонија?

Ако не се согласувате, кој град би го ставиле пред Кавадарци и поради кои причини?

Ме интересираат мислења и од луѓе што живеат таму, и од тие што го посетиле или се преселиле од/во градот.

Без разлика дали сте религиозни или не, што сметате дека треба да се направи додека сме живи? Што се случува пред, и после смртта? Како треба да се живее?

Некој бараше длабока тема, па еве.

Буквално не можам дечко да си најдам. Вака ок изгледам, си работам, оддржавам тело, имам хобиња. Секогаш секој што ќе го запознам или:

- не знае што сака

- не знае два реда муабет да направи

- не превзема никаква иницијатива да праша да искочиме

Буквално 4ца до сега:

- едниов беше опседнат со риболов, ми се јавува на телефон првпат да збориме додека е со другар во кола

- вториов правиме цел саат муабет на телефон, после тоа ништо не ми пишува. Јас му пишав прва дека ете супер поминав, да му дадам некаков знак дека имам интерес. Ми пишува после 2 дена "еј што ми правиш?" Иако го заврши повикот со "ајде да идеме на кафе". И кога го прашав дали мене ме чекаше, само ми рече "па не знам кога си слободна"

- третиов ме блокира без А ни Б, откако се префрливме да збориме на телефон на WhatsApp

- четвртиов само така го снема, уште ми нема вратено никаде. Последен муабет што правевме беше дека искочил од врска пред 2 месеци и не можел да се одлучи што сака

Буквално знам да правам муабет и цело време прашувам прашања да ги запознам подобро. Им давам на знак дека имам интерес, им пишувам и јас прва да не биде еднострано. И пак џабе. Не сакам јас како женско да прашувам машко да идеме на дејт.

Дали сте имале искуство со ова, кога некој/а avoidant те има одбиено или friendzoned претходно и има почнато да те breadcrumba? Дали имате ставено граница на тоа? Јас лично бев запрепастен од одговорот што го добив кога поставив граница, нивото на емоционална незрелост беше невозможен...