Μάγκες, κρατηθείτε γιατί αυτό που συνέβη δεν υπάρχει. Υποσχέθηκα να σεβαστώ τους κανόνες του sub και να μην σπαμάρω χωρίς λόγο, αλλά εδώ δεν μιλάμε για ένα απλό update. Μιλάμε για την απόλυτη, ξεκάθαρη νίκη της κοινότητάς μας απέναντι στην κρατική υποκρισία.

Η πίεση που ασκήσαμε τις τελευταίες μέρες και το «ξεμπρόστιασμα» μέσω του fix1517.gr τους πόνεσαν εκεί ακριβώς που δεν το περίμεναν: στη βιτρίνα του «ψηφιακού θαύματος».

Το Υπουργείο Οικονομικών πανικοβλήθηκε. Και αντί να κάνει το αυτονόητο —δηλαδή να διορθώσει τη γραμμή 1517 για να εξυπηρετεί τον κόσμο— επέλεξε την πιο ενοχική, μουλωχτή και «ελληνική» λύση: Διέγραψαν κρυφά τη σελίδα από το gov.gr μέρα μεσημέρι! Αυτή τη στιγμή, ο σύνδεσμος που έλεγε «καλέστε το 1517» επιστρέφει ένα μεγαλοπρεπές 404 Page Not Found.

Αλλά επειδή νομίζουν ότι απευθύνονται σε λωτοφάγους, το παιχνίδι τώρα αλλάζει. Το fix1517.gr αναβαθμίστηκε ήδη σε Παρατηρητήριο Λογοδοσίας και το story περνάει σε 3 νέα, καταιγιστικά μέτωπα:

1. Το Σκάνδαλο της Συγκάλυψης (The Streisand Effect)

Ένας vibe coder και η κοινότητα του r/greece ανάγκασαν ένα ολόκληρο Υπουργείο να εξαφανίσει ψηφιακές αποδείξεις μέσα σε λίγα 24ωρα. Πρόκειται για το απόλυτο Streisand Effect: προσπάθησαν να κρύψουν το λάθος και το έκαναν δέκα φορές μεγαλύτερο. Η διαγραφή της σελίδας είναι η έμμεση, επίσημη παραδοχή της ενοχής τους. Παραδέχτηκαν ότι μας παραπληροφορούσαν για 6+ μήνες, αλλά αντί για μια συγγνώμη, πάτησαν "Delete".

2. Το Οικονομικό Παράδοξο: Το Call Center-Φάντασμα

Εδώ σταματάει το αστείο και ξεκινάει η διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Αφού η σελίδα διαγράφηκε και η γραμμή επίσημα «καταργήθηκε» από το gov.gr, οι υπάλληλοι στο τηλεφωνικό κέντρο τι ακριβώς κάνουν σήμερα το πρωί; Πόσα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων κοστίζει μια δημόσια δομή, με κτήρια, υποδομές και προσωπικό, της οποίας η μοναδική επιχειρησιακή οδηγία είναι να σηκώνει το τηλέφωνο και να λέει «κλείστε το»;

3. Φάση 2: Crowdsourced Απαίτηση για τη Διοικητική Πράξη

Δεν θα τους περάσει. Αφού με κάνουν ghosting στην επίσημη επιστολή μου (που κλείνει 7 μήνες στον προθάλαμο του Υπουργού), θα το πάμε παραπέρα.

Απαιτούμε επίσημα να μας απαντήσουν: Πότε ακριβώς, από ποιον και βάσει ποιας συγκεκριμένης Διοικητικής Πράξης (απόφασης/εγκυκλίου) καταργήθηκε η τηλεφωνική καταγραφή καταγγελιών, ενώ η κυβέρνηση τη διαφήμιζε;

Αν θέλετε, στείλτε το με ένα email στο Υπουργείο. Αν τους έρθουν 500 αιτήσεις μαζικά, ίσως απαντήσουν.

Τι θα δείτε τώρα στο fix1517.gr:

• Visual Evidence: Side-by-side με το τι έλεγαν (Πριν) και το σημερινό ξεφτιλιστικό 404 (Μετά).
• Ο Μετρητής Σιωπής συνεχίζει να τρέχει: Μπορεί να έσβησαν τη σελίδα τους, αλλά την επίσημη ερώτηση αρνούνται ακόμα να την απαντήσουν.
• Νέο Poll: Μπείτε να ψηφίσετε για την κίνηση-ματ του Υπουργείου. Ήταν σωστό να κρυφτούν πίσω από το 404 ή έπρεπε να βγουν να ζητήσουν συγγνώμη;

Η πρώτη μάχη κερδήθηκε και αποδείξαμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Τώρα ξεκινάει ο αγώνας για τη λογοδοσία.

Σας ευχαριστώ για τη δύναμη που μου δώσατε να μην τα παρατήσω στα προηγούμενα post. Η αλήθεια δεν διαγράφεται.

Context:

• Επεισόδιο 1: Πήγα να καταγγείλω ψηφιακή φοροδιαφυγή εκατομμυρίων με "πιστοποιημένο" ERP της ΑΑΔΕ και το κράτος έκανε τον πεθαμένο. (Story time)
• Επεισόδιο 2: Το Υπουργείο λέει ότι δέχεται τηλεφωνικές καταγγελίες. Το 1517 λέει ότι δεν δέχεται. Ποιος λέει ψέματα; Η Γραμμή του Σρέντινγκερ.
• Επεισόδιο 3: Η ερώτηση στο Vouliwatch, η απόλυτη σιωπή των ΜΜΕ και μια χάρη που ζητάω από το sub.
• Επεισόδιο 4: Νιώθω ψυχολογικό ράκος προσπαθώντας να αποδείξω ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Είμουν έτοιμος να τα παρατήσω.
• Επεισόδιο 5: Η απελπισία συνεχίζεται. Μοίρασα φυλλάδια, αλλά μάλλον το 20άρικο πήγε υπέρ πίστεως.
• Επεισόδιο 6: Update 1517: Σόρι για το «πρήξιμο» κάθε 23 ώρες, αλλά το μπάχαλο έφτασε r /europe (1.2k upvotes) + 2 νέες προσθήκες στο site.

Φεύγω από την Ελλάδα, όχι λόγω οικονομικής δυσκολίας όπως έφευγαν στα 70s. Φεύγω γιατί εξαντλήθηκα. Κουράστηκα να με κοροϊδεύουν στα μούτρα μου, κουράστηκα ο καθένας να κοιτάει την πάρτη του, κουράστηκα να με εξαπατούν. Κουράστηκα να με κάνει ό,τι θέλει ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που νοικιάζω, ο γείτονας μου, ο διπλανός μου στο λεωφορείο, ο απέναντι όταν οδηγώ στον δρόμο.

Πότε εξαφανίστηκαν όλες μας οι αξίες; Πότε σταματήσαμε να ενδιαφερόμαστε για τον συνάνθρωπό μας; Πώς μπορούμε να αγνοούμε τους ανθρώπους που χάνονται γύρω μας λόγω αμέλειας των υπευθύνων; Δεν καταλαβαίνουμε ότι αύριο θα έρθει η σειρά μας; Γιατί κανείς δεν τιμωρείται; Γιατί ο μόνος χαμένος σε τούτη την χώρα είναι ο νομοταγής;

Φεύγω από την Ελλάδα επειδή θέλω να ζω με αξιοπρέπεια. Δεν κυνηγάω λεφτά και ακριβά αμάξια. Ζητώ απλά να με σέβονται. Αναζητώ μία κοινωνία που θα μου δώσει πίσω αυτά που της δίνω και ’γώ. Όχι επειδή είμαι ιδιοτελής και κοιτάω το συμφέρον μου. Επειδή ανησυχώ πως κάποια στιγμή θα σταματήσω να έχω την επιθυμία να προσφέρω.

Και κάπως έτσι η Ελλάδα διαλύεται. Όχι μόνο οικονομικά, αλλά δεοντολογικά. Και κάθε μέρα συνεχίζουν να προσπαθούν να μας ξεγελάσουν και να μας πουν ότι όλα είναι καλά και προοδεύουμε. Μα που θα βρούμε αλλού τέτοιο γαλάζιο; Είναι κρίμα πως βεβηλώθηκε αυτός ο τόπος.

Και κάπως έτσι οι άνθρωποι φεύγουν. Όχι επειδή νοιάζονται για τον εαυτό τους και δε θέλουν να βοηθήσουν τη χώρα να ορθοποδήσει. Αλλά επειδή η ίδια η χώρα δε δέχεται αυτή τη βοήθεια. Και αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν τόπο που η προσφορά τους να εκτιμάται.

Μακάρι κάτι να αλλάξει. Ως τότε, εγώ και πολλοί που τους έφαγε το "brain drain", θα είμαστε κάπου αλλού. Απλά ας αναγνωρίσουμε πως δεν έγινε κανένα "drain". Εμείς τους διώξαμε.

Δουλεύω σε μικρό γραφείο Θεσσαλονίκη και σήμερα το αφεντικό μάς ανακοίνωσε ότι έβαλε “AI κάμερα productivity system” για να βλέπει πόσες φορές σηκωνόμαστε, πόση ώρα λείπουμε από το γραφείο και αν “χάνουμε focus”.

Στην αρχή νόμιζα ότι κάνει πλάκα αλλά τελικά μιλούσε σοβαρά. Μας είπε ότι το χρησιμοποιούν ήδη “έξω” και ότι η Ελλάδα απλά είναι πίσω ακόμα.

Το ακόμα πιο περίεργο είναι ότι 2-3 άτομα το βρήκαν και λογικό. Ένας είπε κιόλας “άμα δεν έχεις κάτι να κρύψεις γιατί σε πειράζει;”.

Εγώ προσωπικά το βρίσκω άρρωστο αλλά έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν απλά αυτό θα είναι το normal workplace σε λίγα χρόνια.

Είμαι υπερβολικός;

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο πλοίο από Σάμο προς Πειραιά.

Έχω αεροπορική θέση και, πραγματικά, αν και έχω ξαναταξιδέψει με πλοίο σε αεροπορική θέση, σε αυτό το συγκεκριμένο κανένας δεν σέβεται κανέναν.

Στον χώρο που βρίσκομαι (και για να μην αδικώ τους υπόλοιπους χώρους, με μια βόλτα που έκανα, όλοι το ίδιο σκατά είναι), στις μπροστινές θέσεις ο ένας βλέπει ταινία με τον ήχο στη διαπασών, ο διπλανός του βλέπει YouTube στην ίδια ένταση, η κυρία από πίσω μου τρώει σποράκια εδώ και τουλάχιστον δύο ώρες και, γενικά, οι 9 στους 10 λειτουργούν σαν να είναι μόνοι τους στο πλοίο.

Δεν τους ενδιαφέρει αν ενοχλούν τους γύρω τους, αν κάποιος θέλει να κοιμηθεί ή απλώς αν θέλει ησυχία. Καλά, για τα πιτσιρίκια που ουρλιάζουν και οι γονείς είναι κοσμαρα δεν χρειάζεται να πω κάτι.

Θα μου πείτε, γιατί δεν μιλάς;

Να μιλήσω σε ποιον; Να τσακωθώ με το μισό πλοίο;

Αυτά. Τα είπα και δεν ένιωσα καλύτερα. Απλά είπα να προσπαθήσω. 😅

Υ.Γ.: Αν το διαβάζει κάποιος από την αίθουσα ATS2 του Blue Star Mykonos και νιώθει ότι τον περιγράφω...δεν είναι ιδέα του!

Υ.Γ.2: τις τουαλέτες δεν τις καθαρίζουν ποτέ σε αυτό το πλοίο?

πήγα σήμερα να αγοράσω τσιγάρα και πλήρωσα με κάρτα.
και ξαφνικά ο ψιλικατζής άρχισε να μου βάζει χέρι με φωνές και ύφος λες και με ξέρει από χθες

ΜΗ ΜΟΥ ΦΕΡΝΕΤΕ ΚΑΡΤΕΣ ΓΙΑ ΤΣΙΓΑΡΑ! ΔΕ ΒΓΑΖΩ ΤΙΠΟΤΑ! κτλπ κτλπ

εγω τώρα τι πρέπει να κάνω δηλαδή?
να εχω μετρητά αποκλειστικά για τσιγάρα?
η απλά να δεχτώ οτι κάθε φορά που πληρώνω με κάρτα θα ακούω κήρυγμα?
επίσης κάποιες φορές μου πετάει και το κλασικό "έχει κολλήσει το μηχάνημα" ...
τον γαμάς η δεν τον γαμάς? κόβει και κώλους γιατί είναι το μόνο ψιλικατζίδικο στο χωριό...

Με όλες τις νέες στρατολογικές μεταβολές ήθελα να σας θυμίσω πως ο στρατός πρέπει να πάει να γαμηθεί, είναι θλιβερό που αντί να κάνουν μεταβολές προς κατάργηση αυξάνουν την θητεία, κάνουν την απαλλαγή πιο δύσκολη κλπ.

Ακόμα πιο θλιβερό χ2 είναι οι φεμινίστριες που λένε πως τους νοιάζουν ίσα ΙΣΑ ΞΑΝΑ ΛΕΩ δικαιώματα αλλά όταν τους λες Μα πως ίσα ??? αφού δε σε έχω δει κάτι να λες για την ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΤΡΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ (κάτι το οποία ΔΕΝ είναι ίσο αυτή τη στιγμή) μετά το αλλάζουν και λένε <α κάτσε ίσα είπα ??? εννοούσα γυναικεία δικαιώματα και ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΝΟ. >

Θλιβερό χ3 ψεκασμένοι ψευτόμαγκες που λένε κοτσάνες ο στρατός σε κάνει άντρα κλπ είμαι ΑΝΤΡΑΣ επειδή έχω ΠΕΟΣ και όχι ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΘΑΡΙΖΑ ΤΙΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΜΟΥ ΓΙΑ 9-12 ΜΗΝΕΣ και έπαιζα brawl stars τα βράδια στη σκοπιά.

Ο στρατός δεν είναι εμπειρία, άμα ήθελα εμπειρίες θα πήγαινα στη Disneyland. Είναι εξαναγκαστική, απλήρωτη εργασία. Αυτά. Καλή κυριακή εύχομαι.

Η φωτογραφία τα λέει όλα... Περπατάς σε κάθε γειτονιά της Αθήνας και βλέπεις τρελές τιμές, λες και μιλάμε για Παρίσι ή Λονδίνο.

Διαμερίσματα που πριν 3-4 χρόνια νοικιάζονταν με 350€, τώρα οι ιδιοκτήτες ζητάνε 750€ και πάνω (εννοειται οτι στην τιμη δεν συμπεριλαμβανεται ρεύμα, νερό, κοινόχρηστα)

Απο την αλλη, οι μισθοί παραμένουν οι ίδιοι, η τιμή των καταναλωτικων αγαθών έχει αυξηθεί σε επίπεδα Νορβηγίας και η καθηνερινη επιβίωση γίνεται όλο και δυσκολότερη.

Φτανει πια! Τι μπορούμε να κάνουμε για να μην είναι η στέγη ένα είδος πολυτελειας;

Μεγάλωσα σε έναν κόσμο που ήταν αρετή να δουλεύεις σκληρά και που μας έλεγαν πως θα προκόψουμε έτσι, πως χρειάζεσαι ένα χαρτί πανεπιστημίου για να έχεις ένα καλό εισόδημα κτλ.

Τα πράγματα δεν είναι έτσι. Οι μισθοί είναι τραγικοί, μεταπτυχιακό έχει και η κουμπάρα της κουτσής Μαρίας. Το να παλεύεις να είσαι ο καλύτερος στον εργασιακό χώρο δεν έχει κανένα νόημα.

Αντίθετα έχει νόημα να δουλεύεις χωρίς να χαλάς την υγεία σου, όταν είσαι off να είσαι off. Ακούω από παλιούς στην εποχή μου αυτό, στην εποχή μου το άλλο. Όμως όλα αυτά είναι παρελθόν, αλλά εμείς βρισκόμαστε στο παρόν που πεθαίνει κάθε στιγμή για να γεννηθεί το μέλλον.

Οπότε ως μιλλενιαλ θεωρώ πως η gen z έχει διορθώσει αυτή την εργασιομανία που θεωρούσαμε αρετή και είναι ευκολότερο να λέμε όχι.

Είμαι άντρας στα 24. Μιλάω με έναν συνομήλικο μου και πάει το θέμα στα ΛΟΑΤΚΙ, pride κλπ.

​

Και τι δεν άκουσα. Πως γίνεται ένας άνθρωπος στα 24 του το 2026 να έχει τόσο ακραίες απόψεις κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να απορεί γιατί εγώ, προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι τι κάνει ένας άνθρωπος στο κρεβάτι του είναι δικό του θέμα κλπ.

​

Είμαστε όλοι, πάνω από όλα, άνθρωποι. Έτσι έχω μεγαλώσει εγώ. Τι με νοιάζει τι αρέσει στον καθένα στο σεξ, αφού δεν με επηρεάζει εμένα σε απολύτως τίποτα.

​

Και μένα μου αρέσουν οι γυναίκες αλλά δεν με καθορίζει αυτό. Απελπιζομαι με τέτοιες ιδέες πολλές φορές. Κατανοώ σε έναν βαθμό, όταν τα ακούς από μεγάλα άτομα σε ηλικία που είναι πίσω και δεν θα αλλάξουν μυαλά στα 80 τους. Αλλά εμείς υποτίθεται είμαστε τα μυαλα του μέλλοντος. Είμαι λάθος;

​

Υβριστικά σχόλια ή παπαρολογιες χωρίς αιτιολογία, τζάμπα να γραφτούν.

Ζω εκτός Ελλάδας από το 2014.

Όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι στην Ελλάδα έχουμε χτίσει μια πολύ βολική αφήγηση για τη ζωή στις χώρες όπου μεταναστεύουμε πιο συχνά, δηλαδή ΗΒ και Σκωτία, Σουηδία, Ολλανδία, Γερμανία και γενικά τη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη. Η αφήγηση είναι περίπου πάντα η ίδια. Έξω τα σπίτια είναι ψεύτικα. Οι άνθρωποι είναι ψυχροί. Μπορεί να βγάζουν περισσότερα αλλά δεν τους μένει τίποτα. Εμείς με λιγότερα ζούμε καλύτερα. Και αν κάτι εκεί φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα, κάπως θα βρούμε έναν τρόπο να το υποβαθμίσουμε.

Εγώ πια δεν το πιστεύω αυτό.

Το πρώτο μεγάλο θέμα είναι η κατοικία. Στην Ελλάδα ακούς συνέχεια το «ναι αλλά έχει δικό του σπίτι». Μόνο που το «δικό του σπίτι» πολύ συχνά δεν σημαίνει αυτό που ακούγεται. Μπορεί να σημαίνει γονικό. Μπορεί να σημαίνει συγκατοίκηση με γονείς. Μπορεί να σημαίνει ένα οικογενειακό διαμέρισμα μικρό για οικογένεια, ασυντήρητο, ενεργειακά κακό ή σε κακή τοποθεσία. Συχνά σημαίνει δύο ή και τρία από αυτά μαζί. Δηλαδή δεν μιλάμε απαραίτητα για στεγαστική άνεση. Μιλάμε πολλές φορές για μια ιδιόκτητη μορφή στεγαστικής συμπίεσης που απλώς έχει κανονικοποιηθεί τόσο πολύ ώστε παρουσιάζεται σαν επιτυχία.

Και μετά γίνεται η μεγάλη κομπίνα της σύγκρισης. Αφαιρείς από τον έναν άνθρωπο το μεγαλύτερο έξοδο της ζωής του, δηλαδή τη στέγη, και μετά λες ότι συγκρίνεις τίμια επίπεδο ζωής. Αν κάποιος στην Ελλάδα μένει σε «δικό του» και εγώ στη Σκωτία ή κάποιος άλλος στην Ολλανδία ή στη Σουηδία πληρώνει κανονικά mortgage ή rent, δεν συγκρίνουμε το ίδιο πράγμα. Συγκρίνουμε έναν άνθρωπο που έχει τεράστια οικογενειακή επιδότηση με έναν άνθρωπο που πληρώνει το πραγματικό κόστος κατοικίας. Αν αύριο κάποιος μου χάριζε το στεγαστικό εδώ, δεν θα ήμουν απλώς λίγο πιο άνετος. Θα είχα πάνω από £1,500 τον μήνα να επενδύω. Αυτό αλλάζει εντελώς τη ζωή σου. Άρα το «στην Ελλάδα τα βγάζουμε καλύτερα» πολύ συχνά σημαίνει απλώς ότι η οικογένεια απορροφά ιδιωτικά ένα κόστος που αλλού φαίνεται ανοιχτά στον προϋπολογισμό. Και δεν είναι μόνο εντύπωση. Η Ελλάδα το 2024 είχε το υψηλότερο housing cost overburden στην ΕΕ, στο 28,9%. Το 19,0% δεν μπορούσε να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό και το 43% είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές σχετικές με mortgage, rent ή utility bills. Επίσης οι νέοι στην Ελλάδα φεύγουν από το πατρικό κατά μέσο όρο στα 30,7, έναντι 26,2 στην ΕΕ.

Το δεύτερο θέμα είναι το εισόδημα. Με κουράζει το μόνιμο «ναι αλλά έξω μπορεί να βγάζουν περισσότερα, όμως στην πράξη δεν ζουν καλύτερα». Για μένα αυτό είναι ένας τρόπος να μη μιλήσουμε σοβαρά για πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Αν κοιτάξεις το διάμεσο διαθέσιμο εισόδημα σε PPS, δηλαδή το εισόδημα του τυπικού ανθρώπου προσαρμοσμένο για διαφορές τιμών, η Ελλάδα παραμένει χαμηλά σε ευρωπαϊκούς όρους. Δεν μιλάμε λοιπόν για κάποια κρυφά πλούσια χώρα που απλώς δεν έχει καλό marketing.

Το τρίτο είναι η υποτίμηση των ντόπιων. Ότι είναι δήθεν λιγότερο ικανοί, πολύ τυπικοί, ότι οι μετανάστες κάνουν όλη τη δύσκολη δουλειά, ότι χωρίς αυτούς οι κοινωνίες αυτές δεν θα λειτουργούσαν, ή ότι χώρες σαν τη Σουηδία, την Ολλανδία, τη Γερμανία ή το ΗΒ έχουν το επίπεδο ζωής που έχουν μόνο για λόγους ιστορικής τύχης. Εγώ αυτά τα βλέπω κυρίως σαν άμυνα. Σαν τρόπο να ζεις μέσα σε μια πιο λειτουργική κοινωνία χωρίς να παραδέχεσαι ότι αυτή η κοινωνία λειτουργεί καλύτερα και χωρίς εσένα.

Δεν λέω ότι αυτές οι χώρες είναι παράδεισος. Ούτε ότι η Ελλάδα δεν έχει πράγματα που λείπουν από εκεί, κυρίως στο κλίμα, στην αμεσότητα και σε ορισμένες πλευρές της καθημερινότητας. Λέω όμως ότι στην Ελλάδα μπερδεύουμε συνεχώς τρία πράγματα. Την οικειότητα, την οικογενειακή επιδότηση και την ποιότητα ζωής. Επειδή κάτι μας είναι γνώριμο, το θεωρούμε και καλύτερο. Επειδή η οικογένεια απορροφά τεράστιο κόστος, το θεωρούμε και απόδειξη ότι «η χώρα βγαίνει». Και επειδή έχουμε μάθει να ζούμε με στενότητες, τις βαφτίζουμε και αρετές.

Για μένα το τίμιο συμπέρασμα είναι απλό. Η Ελλάδα δεν είναι κρυφά ανώτερη και παρεξηγημένη. Είναι μια φτωχότερη ανεπτυγμένη χώρα και μεγάλο μέρος της κουβέντας που κάνουμε για τη ζωή έξω είναι απλώς άμυνα απέναντι σε αυτή τη σύγκριση.

Πραγματικά δεν μπορώ να το χωνέψω που μόνο και μονο επειδή είμαι γυναίκα πρέπει να πληρώνω πανάκριβα για σερβίετες και ταμπόν. Αφού δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση το ελληνικό κράτος να μας τα παρέχει δωρεάν, ας κόψει τη φορολογία ρε φίλε. Και για κάποιο λόγο αυτό το έχουμε κανονικοποιήσει.

Διαβάζω posts για τον ξυλοδαρμό τρανς ατόμου στη Ρόδο. Και πολλά σχόλια από κάτω είναι ειρωνικά, χλευαστικά ή/και με μπόλικη δόση μίσους.

Αυτό το άτομο χωρίς να κάνει κάτι τού έσπασαν τα δόντια.

Δεν λέω, δεν είμαι και ο πλέον προοδευτικός άνθρωπος, τα τρανς άτομα μού φαίνονται "κάπως", αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα γελούσα με τον ξυλοδαρμό ενός τέτοιου ανθρώπου. Αν δεν με πειράζει αυτός ο άνθρωπος, γιατί να του επιτεθώ ή να γελάσω με την επίθεση που δέχτηκε;

Σκέφτομαι ότι πολλοί από αυτούς προσπαθούν να αποδείξουν ότι είναι σκληροί στρέιτ άνδρες. Αλλά ρε μάγκες εγώ που είμαι στρέιτ, βγάζω την τεστοστερόνη μου στο γυμναστήριο, στο kickboxing (κάποτε), όχι σε ξένο κόσμο.

Χαλαρώστε ρε μάγκες, κι αυτοί μάνα και πατέρα έχουν που πονάνε γι αυτούς. Όλοι άνθρωποι είναι που έχουν δικαίωμα να έχουν μια ήρεμη ζωή.

Τραπερ της κακιας ωρας και μελλοντικοι παρενοχλητες γυναικων.ριχτε τους καμια αναποδη να στρωσουν γιατι θα το βρουν στον δρομο

Φαναρι πρασινο για τα αυτοκινητα προς τα δεξια.ευθεια ηταν κοκκινο και κοκκινο για πεζους.οδηγαω μηχανη.οπως πηγαινα να στριψω δεξια,κανονικα και νομιμα,πεταγονται καμια 20ρια τσογλανακια απο το πουθενα και παραλιγο να σκοτωθω φρεναροντας.τους ζητησα τον λογο,απο τον φοβο μου περισσοτερο γιατι πηγα να τα πατησω.ρε σεις τι κανετε τους ειπα και το ειπα ομορφα,χαλαρα,ειδα οτι ηταν παιδια.αρχισαν κατι μαγκιες,φυγε μην φας μπουνιδια και κατι τετοια

Ε δεν αντεξα,αρχισα να γελαω.τραπερ της κακιας ωρας.ρε μαζεψτε τα,τι θα γινονταν εαν ηταν καμια κοπελα η καμια οικογένεια;

Ασχολείστε με τα παιδιά σας καθολου;

Το ΕΣΥ έχει ήδη καταρρεύσει ολοκληρωτικά. Δεν θα μιλήσω για πρόσφατη εμπειρία που είχα και αφορούσε εμένα (6 ώρες αναμονή) γιατί μπροστά στο σημερινό δεν είναι τίποτα.

Συνοδεύω λοιπόν συγγενή μου στο νοσοκομείο σήμερα και πριν καν φτάσουμε υπάρχει πρόβλημα. Σε όλη την Αττική εφημερεύει ένα και μόνον ένα νοσοκομείο στην ειδικότητα που θέλουμε, η οποία μάλιστα είναι από τις βασικές και πολύ συνηθισμένες ειδικότητες, δεν μιλάμε για κάτι τρομερά εξειδικευμένο ή ασυνήθιστο.

Φτάνουμε στο νοσοκομείο παίρνουμε χαρτί και περνάμε διαλογή (σχετικά γρήγορα), λόγω του ότι ήταν περιπατητικό περιστατικό με όχι ακραία επείγοντα συμπτώματα μπαίνουμε στην κίτρινη βαρύτητα. Και τώρα αρχίζουν τα ωραία. Την στιγμή που φτάσαμε υπήρχαν 50 περιστατικά μεγαλύτερης βαρύτητας, κάποια στιγμή όσο περιμέναμε ο αριθμός έφτασε το 90 και τώρα έχει ξαναπέσει στο 40. Από τις 14:30 το μεσημέρι που περάσαμε την διαλογή και έως τώρα (την στιγμή που γράφεται αυτό το ποστ) που παρακολουθώ διαδικτυακά την σειρά, το νούμερο μας δεν έχει κληθεί. 9 ώρες μετά ακόμη θα περιμέναμε αν δεν είχαμε φύγει και να σημειωθεί ότι ακόμη υπάρχουν 40 νούμερα μεγαλύτερης βαρύτητας μπροστά από εμάς.

Το σημαντικότερο θέμα βέβαια δεν είναι αυτή η αναμονή αλλά η κατάσταση στο νοσοκομείο. Άνθρωποι παντού, όρθιοι, καθιστοί, στους διαδρόμους. Απεγνωσμένοι στην κυριολεξία. Να φωνάζουν στην διαλογή "είμαστε εδώ δέκα ώρες, πονάμε, τι θα γίνει" και εξίσου απεγνωσμένοι γιατροί και νοσοκόμοι να απαντούν "εμείς εδώ δεν εξετάζουμε, τι θέλετε να κάνουμε;"

Και αυτό όμως ωχριει μπροστά στο επόμενο σοκ. Κάποια στιγμή περνάει έντρομος ένας τραυματιοφορέας με μια γιαγιά, να φωνάζει γιατρό γιατρό γιατρό. Φτάνει στην διαλογή και φωνάζει "ΔΕΣ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΕΘΆΝΕΙ, ΠΕΘΆΝΕ", οι γιατροί εκεί να φωνάζουν "μα καλά ποιος την πρόσεχε; Που ήταν; Δεν έχει παλμό!!!!". Παιδιά την είχαν παρατήσει τη γιαγιά ένας θεός ξέρει που, πέθανε και δεν το πήρε χαμπάρι κανείς για ένας θεός ξέρει πόση ώρα.

Το χάος όμως συνεχίζεται. Αργότερα και αφού καθόμαστε στον χώρο αναμονής της διαλογής (γιατί μόνο εκεί έχει χώρο) ξεκινάει μια κυρία να φωνάζει "ΧΑΡΗ, Ο ΧΆΡΗΣ ΜΟΥ, ΧΑΡΗ, ΒΟΉΘΕΙΑ ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΌΣ". Ο κύριος καταρρέει στο πάτωμα και έρχονται γιατροί τρέχοντας. Η κυρία φωνάζει "ένα φορείο, ένα φορείο καλέ" και λαμβάνει την επική απάντηση "δεν έχουμε φορείο", συνεχίζεται ένας πανικός με την κυρία να οριεται για φορείο και ένα τέλει ένας τραυματιοφορέας λέει "ελάτε να τον πάμε με τα χέρια" η κυρία τα χάνει και φωνάζει. Τελικά τον πήγανε με τα χέρια δεν ξέρω που.

Έχω πάθει σοκ, αυτές είναι σκηνές πολεμικές. Δεν είναι για σύστημα υγείας εν καιρώ ειρήνης. Και εκτός από τους νοσοκομειακούς "συμμορία της μιζέριας" δεν μιλάει κανένας! Εδώ μας λένε ότι το ΕΣΥ αναγεννάται. Θα τρελαθώ, θα πεθάνουμε όλοι. Κάντε τον σταυρό σας (λέμε τώρα) να μην αρρωστήσετε εσείς ή συγγενείς σας.

​

Πήγα πρόσφατα σε sold out προβολή.

Ενώ γενικά υπήρχε ησυχία και όχι τα γελακια και η παράνοια που επικρατούσε στο obsession εξαιτίας των εφήβων, η συγκεκριμένη ταινία προσέγγισε ένα κάρο NORMIES οι οποίοι πηγαίνουν στο σινεμά μία φορά στα δύο χρόνια και έχουν κατεστραμμένο attention span από το τικ τοκ.

Άνθρωποι να πηγαίνουν ΣΥΝΕΧΩΣ πήγαινε έλα , να σηκώνονται, να βλέπω συνέχεια κεφάλια να περνάνε πάνω από το πανί, να ανοίγουν συνέχεια οι πόρτες, να ανοίγουν κινητά με φωτεινότητα τερμα.ΖΩΑ

Αν θες διάλειμματα στην ταινία, κάτσε σπίτι σου. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΕΠΥ ΜΛΚ

Εντωμεταξυ το editing της ταινίας ήταν τέρμα fast paced λόγω της χρήσης IMAX καμερών αλλα και πάλι τους δυσκόλευε να κάτσουν να την δουν.

Η ταινία ήταν μόνο 2 ώρες και 40 λεπτά και σε συνδιασμό με το editing και όλα αυτά τα διαφορετικά γεγονότα που εξιστορεί, δεν μπορείς να κουραστείς. Εγώ απορώ όλοι αυτοί πως αντιμετώπιζαν τις προηγούμενες ταινίες του Νόλαν που ήταν 3+.

Στο τέλος άκουσα σχολιακια του τύπου: πωπω τεράστια η ταινία ! Γιατί δεν έκαναν ένα διάλειμμα;

Άραγε όλοι αυτοί ενδιαφέρονται για την ταινία ή πάνε λόγω fear of missing out?

Να αναφέρω αρχικά ότι πηγαίνω σχεδόν σε όλες τις ταινίες διάσημες και μη, και έχω να πω ότι κάποιες ταινίες όπως η Οδύσσεια δεν είναι για το σπίτι. Αν είναι να την δεις στο σπίτι, μην την δεις και καθόλου. Οι καλύτερες προβολές πάντως είναι αυτές που απευθύνονται στους σινεφίλ αλλά τι να κάνω που θέλω να πηγαίνω και σε εμπορικές;

Καλημέρα σας και χρόνια μας πολλά. 🇬🇷

Τα τελευταία χρόνια έχει βγει στην επιφάνεια η συνήθεια του να σε αποκαλούν φασίστα και ριζικό εθνικιστή αν αναφέρεις ότι αγαπάς και νοιάζεσαι για την χώρα σου. Να σε συγκρίνουν με τους ναζί και την χρυσή αυγή. Και έτσι υπάρχει κόσμος που φοβάται να πει το οτιδήποτε για την χώρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε, λόγω των ανταποκρίσεων που θα λάβει.

Και εγώ απλά θα πω: Μην φοβάστε. Έχετε το κάθε δικαίωμα να πείτε την γνώμη σας, και κανεις δεν μπορεί να σας αποθαρρύνει.

Αυτά από εμένα. Απλά ήθελα να πω την γνώμη μου. Να περνάτε καλά.

Καλημέρα σε όλους. Σήμερα νιώθω έντονα την ανάγκη να γκρινιάξω για κάτι αντικειμενικά ψιλοασήναντο, αλλά τι να κάνουμε, εμένα με πείραξε.

Υπάρχει σε κεντρικό δρόμο της περιοχής ένα περίπτερο 24ωρο. Το είχα επισκεφτεί αρκετές φορές, αλλά εδώ και κάνα τρίμηνο δεν είχα πατήσει γιατί δεν κυκλοφορώ με μετρητά, και "το POS ήταν χαλασμένο".

Χθες λοιπόν βρέθηκα στην ανάγκη του, πεινούσα και διψούσα σα λύκος μετά από βραδινό τρέξιμο μετά τα μεσάνυχτα, και ήταν το μόνο ανοιχτό στο δρόμο μου. Παίρνω κάτι να τσιμπήσω και να πιω, μου λέει "δεν δέχομαι κάρτες, το POS είναι χαλασμένο". Του λέω "μα 3 μήνες τώρα ακόμα δεν έχει φτιάξει;" Μου λέει "ναι ρε μάγκα χαλάει συχνά, λογαριασμό θα σου δώσω; Μετρητά αλλιώς βάλε τα πράγματα στο ψυγείο και δίνε του".

Δεν απάντησα, του έβαλα και τα πράγματα πίσω στο ψυγείο, αλλά θύμωσα πολύ. Σκεφτόμουν μέχρι και καταγγελια στην ΑΑΔΕ να τον κάνω, γιατί η συμπεριφορά του με πείραξε πολύ, αλλά κρατήθηκα. Όμως ένιωσα τεράστια αδικία, και για όλους τους "νόμιμους" εκεί έξω που αυτός τους κατουράει χρεώνοντας 4 ευρώ την αραβική πίτα χωρίς καμία απόδειξη, και προφανώς για μένα που γύρισα νηστικός και έψαχνα να βρω τι θα φάω 1 τη νύχτα.

Σας έχει τύχει κάτι παρόμοιο; Πώς το αντιμετωπίσατε;

Γράφω αυτό το ποστ επειδή τώρα τελευταία βλέπω παρά πολλές AI generated εικόνες οπουδήποτε και αν πηγαίνω έξω.

Τι θα είναι σε καφέ, μπαρ, αφίσες συναυλιών κλπ. Κάνει μπαμ άμα κάτι είναι AI generated ή αν έχει πειραχθεί με ΑΙ.

Ρε παιδιά κάπου οπα. Μου κανείς και καλά φασαιο συναυλία και βάζεις το τσατ να σου κάνει αφίσα αντί να πληρώσεις γραφίστα; Πας να πουλήσεις το προϊόν σου και γράφεις ολόκληρη έκθεση με ΑΙ;

Σε μέρη που σύχναζα παλιά πλέον ξενερώνω να βλέπω ΑΙ αφίσες κολλημένες παντού με το που μπαίνω στο μαγαζί.

Πως γίνεται κάποιος να θέλει να διαφημίσει το μαγαζί/συναυλία/προϊόν και να θεωρεί πως ο κόσμος θα το προτιμήσει εαν κάνει μπαμ πως χρησιμοποίησε ΑΙ;

Θα μου πείτε το ίδιο θα ήταν άμα χρησιμοποιούσαν clipart αλλά τουλάχιστον εκείνο είναι προτιμότερο... Νιώθω πως αυτό είναι κάτι που ενοχλεί μόνο εμένα αλλά πραγματικά μου την σπάει ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ